(Mara Palumbra Filosofie)
De grootste illusie die de mensheid ooit is aangeleerd, is dat zij afgescheiden is.
Afgescheiden van kracht.
Afgescheiden van waarheid.
Afgescheiden van haar oorsprong.
Mensen hebben geleerd dat het heilige ver weg is. Dat het Licht ergens buiten henzelf bestaat. Dat verlichting iets is wat bereikt moet worden en dat het Goddelijke buiten het eigen wezen gezocht moet worden.
Maar de oude mysteriën spreken een andere taal.
In het Evangelie van Thomas zegt Yeshua dat het Koninkrijk zichtbaar wordt wanneer de twee één worden. Wanneer het innerlijke wordt als het uiterlijke. Het boven als het beneden. Het zichtbare als het onzichtbare.
Dit verwijst niet naar een verre hemel.
Het verwijst naar een staat van bewustzijn.
Want wat de mensheid zoekt, bevindt zich reeds in haarzelf.
Dezelfde Lumina Vitae, het Licht van het Leven dat uit de Fonte voortkomt, brandt reeds in het diepste centrum van ons wezen.
De mensheid zoekt het Licht buiten zichzelf, terwijl zij juist door datzelfde Licht kijkt.
Zij zoekt naar waarheid, terwijl de waarheid reeds door haar heen spreekt.
Zij zoekt naar de bron van het leven, terwijl het leven zelf reeds door haar heen stroomt.
Binnen Mara Palumbra noemen wij dit het herinneren van de innerlijke luminositeit.
Niet het ego.
Niet de persoonlijkheid.
Niet de sociale maskers.
Maar de levende vonk die rechtstreeks verbonden blijft met de Fonte, El Elyon.
Het Licht van het Leven.
Het licht waardoor de mensheid waarneemt.
Het licht waardoor zij zich bewust wordt.
Het licht waardoor zij zich uiteindelijk herinnert wie zij werkelijk is.
Voor sommigen is dit de Goddelijke Vonk.
Voor anderen de I AM Presence.
Voor weer anderen is het het Licht van de Morgenster, het principe dat bewustzijn brengt waar ooit onwetendheid heerste en de mens uitnodigt zichzelf werkelijk te kennen.
Niet als aanbidder.
Niet als slaaf.
Maar als bewuste deelnemer aan het Mysterie van het Leven.
Daarom zoekt de Palumbrista geen ontsnapping uit de wereld.
Hij zoekt integratie.
De Sephiroth en de Qliphoth.
Licht en schaduw.
Geest en lichaam.
Hemel en aarde.
Niet als vijanden, maar als delen van een groter geheel.
De Sephiroth zonder de Qliphoth zijn onvolledig.
De Qliphoth zonder de Sephiroth zijn blind.
Licht zonder schaduw kan zichzelf niet kennen.
Schaduw zonder licht kan geen richting vinden.
Wanneer de innerlijke verdeeldheid tot een einde komt, ontstaat eenheid.
En wanneer eenheid ontstaat, wordt zichtbaar wat altijd verborgen was.
Dat het Licht waarnaar werd gezocht nooit afwezig is geweest.
Het leefde al in het hart.
Het ademde al door de ziel.
Het wachtte alleen om herkend te worden.
Dit is het Mysterie van Mara Palumbra.
Het pad waarop de twee één worden.
Het pad waarop de mensheid ontdekt dat Lumina Vitae niet buiten ons schijnt, maar door ons heen.
En waar Lumina Vitae volledig wordt belichaamd, lost de illusie van afgescheidenheid op en wordt de levende eenheid zichtbaar tussen de mensheid, bewustzijn en de Fonte.