“Wanneer de Palumbrista Maestro niet langer vlucht voor de dood, verlies, waarheid of de diepten van het Zelf, verschijnt de Moeder van de Tijd in haar naakte majesteit. Niet als trooster, maar als vernietiger van alles wat vals is.
En wanneer haar lippen de lippen van de Palumbrista Maestro raken, sterft het laatste masker.
Er worden geen woorden gesproken. Geen gebed wordt gehoord. Geen verzoek wordt ingewilligd.
Want op dat moment wordt het pact niet langer gesloten tussen mens en godheid, maar tussen Waarheid en Bewustzijn zelf.
De Kus van Kali Ma is het zegel van totale overgave. Het einde van illusie. Het einde van angst. Het einde van de oude naam.
Wat overblijft is vuur. Wat overblijft is leegte. Wat overblijft is kracht.
Dit is geen devotie. Dit is geen aanbidding.
Dit is de oorspronkelijke alchemie waarin de Palumbrista Maestro en Kali Ma elkaar ontmoeten in de afgrond van het Zelf.
Daar wordt het ritueel bezegeld.
Daar begint ware Magie.
De Kus van Kali Ma is het moment waarop de dood van de illusie wordt bezegeld en de geboorte van de soevereine ziel begint.”